Archiwum
Numer
8/1993, Kraków
Redakcja
Wstępniak, Hot dogi, Chamburgery, Nowa stara skala, Wzorce, Nowe drogi, Szranki i konkury, W poszukiwaniu buły..., Bulteriery i angory, Jaskinie, Dawid, Lotniki
DAWID
Jak
tu nie wierzyć w przekazywanie fal naszych uczuć. Ta,
była falą rozpaczy. 5 lipca o godzinie 15.00 w
niezrozumiały sposób znalazłem się sam pod Pochylcem
usiłując znaleźć jakąś możliwość wspinania w ten
upalny dzień. Żar lejący się z nieba stworzył pustki
pod ścianami. Siedząc pod tą wywieszoną skałą
wybiegałem myślami do chmurnych szczytów Tatr, wierząc,
że jest to jedyne w tym momencie miejsce, w którym można
by znaleźć trochę chłodu. Samotność tej chwili
rezonowała z dziwnym niepokojem, który kazał mi wejść
bez sensu na szczyt sąsiedniej skały. Gapiłem się
zlany potem w bezruch powietrza usiłując, zaniepokojony,
odczytać kod niesiony przez przeznaczenie. Czepiłem się
ostatniej szansy i pojechałem jeszcze do Podzamcza.
Potworna burza tocząca swą siłę stalowymi chmurami
zagrodziła mi w czasie powrotu drogę łamiąc przed
samochodem ogromne drzewo. Czułem jeszcze w palcach ciepło
płyty na Gołębniku i radość z sukcesu na "Ommadawn",
kiedy przepychałem w deszczu zwaloną kłodę. Wokół
tańczyły złe ognie władców gór i przestrzeni.
Wiedziałem już, że w domu na "sekretarce"
czeka na mnie hiobowa wieść: "Mówi Krzysiek Zieliński.
Dzwonię z Betlejemki...Wydarzył się wypadek. Dawid nie
żyje...".
Zachodnia ściana Kościelca. Godzina, około 15.00. Dawid usiłuje odhaczyć ostatni wyciąg na drodze Wolfa. W kluczowym miejscu łapie się jednak haka i wraca na stanowisko aby spróbować przejść sekwencję jeszcze raz w czystym stylu. Kilka metrów nad stanowiskiem, obciąża ponownie duże chwyty na filarku. Ogromny blok skalny odkleja się od ściany i spadając z impetem w dół, przecina linę, która tym razem nie broni życia Dawidowi. Krzysiek jest bezradny na stanowisku.
Zamknął się nad Tobą świat skał, Dawidzie. Nie cierpiałeś, kiedy zwracaliśmy się do Ciebie per Piotrek. W ciągu kilku sekund dałeś nam zrozumieć, że stworzyłeś w tej ksywie prawdziwą Postać. Imię "Dawid" przypominać będą nam twoje drogi - prawdziwe klejnoty w koronie z białych wapieni i szarego granitu. W każdej dolinie zostawiłeś część swojej duszy robiąc dla nas tyle nowych dróg. Zawdzięczamy Ci tak wiele z kilku lat twojego wspinania. Jak Kot poruszałeś się tylko przez Ciebie wybranymi drogami po światach skał i ulic Krakowa. Łatwo było Cię spotkać na wspinaniu i na piwie. Twoja długa "kita" włosów będzie dla nas zawsze symbolem silnej indywidualności, jaką tworzyłeś w naszym gronie. Fatalny głaz zrobił wielką wyrwę w naszych sercach. Pustki po Tobie nie wypełni nam nikt, nawet ci nowi koledzy, którzy zaczną się wspinać i będą robić twoje drogi.
Widzieliśmy linę, na końcu której iskrzyło Twoje Życie i nie uwierzymy chyba nigdy, że więcej nie połączymy jej z twoją Obecnością. Zostaniemy na pewno związani z Tobą w naszych myślach i we wszystkich wspólnie przeżytych chwilach, które trwają wiecznie w czasoprzestrzeni. Dlatego nie chcemy Ci mówić - żegnaj, choć nie możemy Cię więcej ujrzeć. Boli nas twoje odejście. Niechaj niebo przyjmie Cię łaskawie i Bóg czuwa nad Twoją Duszą.
W imieniu przyjaciół i
wszystkich, którzy Cię znali
Darek Król
Wstępniak, Hot dogi, Chamburgery, Nowa stara skala, Wzorce, Nowe drogi, Szranki i konkury, W poszukiwaniu buły..., Bulteriery i angory, Jaskinie, Dawid, Lotniki
Copyright (c) by Brytan