29 maja 2008

Rosjanie i Kazachowie w Himalajach: sezon wiosna 2008 - raport

Nasi sąsiedzi zza wschodniej granicy nie spuszczają z tonu. Przede wszystkim chciałbym tutaj wymienić Rosjan i Kazachów. Dzięki swojej nieustępliwości i woli walki cały czas potwierdzają, że są czołówką w światowym himalaizmie. Takie nazwiska jak Siergiej Bogomołow, Walery Babanow, Nikołaj Totmianin, Denis Urubko i Maksut Żumajew zawitały pod ośmiotysięcznikami.

• Makalu

13 maja 2008 wszyscy członkowie wyprawy Denisa Urubko w składzie Jewgienij Szutow, Borys Dedeszko i Swietłana Szaripowa weszli na szczyt Makalu. Dla Denisa jest to trzynasty ośmiotysięcznik. Do Korony Himalajów zostało mu tylko Cho Oyu. Przypomnę, że w sezonie zimowym 2007/2008 Denis podjął także próbę pierwszego zimowego wejścia na Makalu (news).

Ciekawostką jest to, że na wysokości ok. 7800m Rosjanie znaleźli butlę z tlenem pozostawioną przez pierwszych zdobywców (francuską wyprawę z 1955 roku).

Denis i Swietłana na szczycie (fot. russianclimb.com)

• Manaslu

Maksut Żumajew 15 maja o 10 rano czasu lokalnego zdobył, jako pierwszy w sezonie wiosennym Manaslu. Jest to jego dwunasty ośmiotysięcznik. Mimo wypadku, jaki przytrafił mu się pod koniec kwietnia w obozie I, szybko zdołał odzyskać siły i ponowić atak szczytowy.

Maksut na szczycie Manaslu (fot. russianclimb.com)

• Annapurna

Z początkiem kwietnia pod wschodnią grań Annapurny zawitała wyprawa, w której składzie znalazł się Aleksiej Bołotow. Jako jedyny z uczestników osiągnął wschodni wierzchołek Annapurny (8020m), ale do pełni szczęścia brakowało mu wierzchołka głównego. Dołączył zatem do Inaki Ochoa i Horioma Colibasanu i  jako jedyny z zespołu 19 mają wszedł na Annapurnę I (8091m). Wtedy też zaczynała się tragedia Inaki (patrz Dramat na Annapurnie).

Annapurna - południowa ściana i wschodnia grań
(fot. mounteverest.net)

Przypomnijmy, że pod Annapurną działał również tej wiosny polski zespół (patrz Krótkie spięcie, czyli wrażeń kilka z burzliwej zachodniej ściany Annapurny).

Dhaulagiri

Ekspedycja Walerego Babanowa i Nikołaja Totmianina za główny cel wyprawy wybrała zdobycie nową drogą zachodnią ścianę Dhaulagiri. Ich projekt miał połączyć się na wysokości 7600m z drogą japońską, a zejście planowali północno-wschodnią stroną (drogą normalną). Całość zamierzali pokonać w stylu alpejskim. Cel okazał się jednak zbyt trudny:

Pogoda była bardzo niestabilna. Codziennie po południu do 5000m padał deszcz i śnieg, powyżej 7000m wiatr osiągał prędkość 90-100km/h. Dla dwojga ludzi tak trudna i długa droga byłaby zbyt ryzykowna, pogoda musiałaby być bardziej stabilna. Teraz staramy się nie myśleć o tej sytuacji.

Zachodnia ściana Dhaulagiri 8167m (fot. babanov.com)

Walery i Nikołaj (fot. babanov.com)

Młody

Źródła: babanov.com, mounteverest.net, russianclimb.com