19 czerwca 2008

Kamil Ferenc o Mistrzostwach Polski Juniorów w Tarnowie

Kamil Ferenc (KS Korona Kraków) zdobył juniorskie złoto w konkurencji prowadzenie podczas ostatnich Mistrzostw Polski Juniorów w Tarnowie (news).

Gaduła: Gratuluje zwycięstwa! Powiedz, jak oceniasz tegoroczne Mistrzostwa Polski Juniorów?

Kamil Ferenc: Dzięki bardzo! Tegoroczne zawody były zupełnie inne, w porównaniu do poprzednich. Szokujące były zmagania finałowe - nie rozumiem, w którym kierunku to zmierza. Czas powinien się liczyć tylko w ostateczności np. w superfinale. Nie podoba mi się sposób, w jaki wygrałem te zawody - wolałbym zmierzyć się z innymi na naprawdę trudnej drodze i zawalczyć do końca. Ta droga nie miała więcej jak 7b i nie jestem w stanie sobie przypomnieć, kiedy ostatnio była tak łatwa droga finałowa. Śmieszne jest też to, że zawsze w TOSiR są drogi po tym samym rodzaju chwytów - przede wszystkim bardzo wygodne dwójki i klamiaste dziurki. Mimo to drogi były naprawdę fajne, eliminacyjne były rewelacyjne. Z pozytywnych aspektów warto pochwalić punktualną organizację.

Jaki obecnie jest poziom naszej kadry juniorów?

Uważam, że notujemy progres. Duże wrażenie robi na mnie ostatni występ Baranka (Mateusza Barana), który w Pradze był drugi na trudność. Wciąż jesteśmy daleko w tyle za światową czołówką, ale zmierzamy w dobrym kierunku. Nasza kadra powinna wkrótce przeżyć odmłodzenie - już dziś na tych zawodach zaprezentowało się mnóstwo młodziutkich zawodników, którzy mają szansę na sukces, jeżeli trafią na odpowiednich trenerów i nie zabraknie im motywacji, bo to jest to, co determinuje sukces.

Jaki jest Twój stosunek do zawodów i do różnych konkurencji wspinaczkowych?

Na razie staram się koncentrować na wspinaniu na trudność, no i przede wszystkim w skałach. Bouldering jest niezwykle kuszący, ale póki co zostawiam go na później. Co do "czasówek" są one bardzo widowiskowe i nie mam nic przeciwko wspinaczom trenującym pod tym kątem, lecz nie jestem sobie w stanie wyobrazić, że trenuję specjalnie pod nie. To, co naprawdę mnie kręci w tym sporcie to abstrakcyjne przechwyty, walka z samym sobą i słabościami fizycznymi. Po prostu lubię dać z siebie wszystko, a nawet więcej. Lubię też próbować rzeczy, które wyglądają na totalny kosmos, a po kilku próbach są do zrobienia.

Dzięki za rozmowę i powodzenia w Wuppertalu! Mam nadzieję, że nie jest to ostatnia nasza rozmowa!

Dzięki! Dam z siebie wszystko.

Gaduła