24 listopada 2008

Kang Nachugo 6735 m zdobyty

Z roku na rok kurczy się lista niezdobytych dotychczas szczytów w Nepalu. 17 października zespół Joseph Puryear i David Gottlieb dokonał wejścia na dziewiczy szczyt Kang Nachugo (6735 m) w rejonie Rolwaling Himal.

Widok ze wschodu na Kang Nachugo (6735 m)
(fot. Joseph Puryear)

Wspinaczka na leżący na granicy Tybetu i Napalu szczyt zajęła im pięć dni, ale wszystko zaczęło się dużo wcześniej, gdy wyruszyli z małego miasteczka Shigati na północny-wschód od Kathmandu. Po pięciu dniach wędrówki stromymi, zalesionymi dolinami dotarli do małej osady w Dolinie Rolwaling. Po kolejnym dniu wędrówki osiągnęli sezonową osadę na wysokości 4180 metrów, w której spędzili kolejny miesiąc!

Po złapaniu aklimatyzacji podjęli pierwszą próbę wejścia na Kang Nachugo południową ścianą. Z powodu złych warunków atmosferycznych w ścianie ich wspinaczka zakończyła się 150 metrów poniżej wierzchołka.  Bojąc się kolejnego załamania pogody, kolejną próbę osiągnięcia wierzchołka postanowili przeprowadzić Zachodnią Granią, która oferowała lepsze możliwości asekuracji i wydawała się bezpieczniejsza do wspinaczki w złych warunkach. Wystartowali wcześnie 14 października. Pokonując odcinki pokryte sypkim śniegiem, 60° rynny i wymagające mikstowe fragmenty po 16 godzinach mogli uznać, że pierwszy dzień wspinania mają za sobą. Wyczerpani fizycznie i psychicznie po oberwaniu się gzymsu, na którym próbowali rozstawić swój mały namiot, w końcu odpoczęli po dniu pełnym emocji.

Przez następne dni poruszali się niekończącą się i ostrą granią, którą nazwali "Ostrze Khukuri". Jednocześnie byli cały czas przygotowani na skok na drugą stronę grani w przypadku, gdyby partner poleciał na dół. Po pokonaniu wielu turni i przedwierzchołków, z których roztaczały się oszałamiające widoki na otaczające ich szczyty Cho Oyu, Lhotse i Everestu, osiągnęli ostatecznie szczyt 17 października o godz. 13.30. Walcząc z wyziębieniem i odrętwieniem dotarli do namiotu.

Joseph Puryear pokonujący łagodniejszy odcinek grani
(fot. David Gottlieb)

Następnego ranka bez jedzenia i sił postanowili, po przestudiowaniu zdjęć w swojej cyfrówce, że najlepiej będzie zjechać południową ścianą. W tym celu musieli wspiąć się ponownie do góry do miejsca, z którego jak uznali najłatwiej będzie się wycofać południową ścianą przy pomocy zjazdów z naturalnych punktów i z pozostawieniem minimalnej ilości sprzętu. Po około 20 zjazdach i osiągnięciu podstawy ściany stało się dla nich jasne, że ich epopeja dobiegła końca.

Południowa ściana Kang Nachugo z zaznaczonymi: próbą wejścia południową ścianą - pomarańczowa linia, drogą Zachodnią Granią - linia czerwona i drogą zejściową - linia żółta (fot. Joseph Puryear)

Wilan

Źródła: Climbing