4 maja 2009

Koniec wyprawy TOPR na Dhaulagiri

Polska ekspedycja ratowników TOPR, która z okazji 100-lecia TOPR planowała zdobyć himalajski ośmiotysięcznik Dhaulagiri (news), podjęła decyzję o zakończeniu wyprawy i dalszym niekontynuowaniu zdobywania szczytu.

Szczyt planowano zaatakować dwiema drogami: drogą pierwszych zdobywców tzw. Drogą Szwajcarską, która wiedzie granią północno-wschodnią oraz ścianą północną tzw. Drogą Japońską (przez "gruszkę") w stylu alpejskim. Baza została założona na wysokości 4700m. n.p.m. Na drodze pierwszych zdobywców planowano założenie trzech obozów: I - 5750m n.p.m., II - 6800m n.p.m., III - 7400m n.p.m. i stąd miał rozpocząć się atak szczytowy. W zależności od warunków atmosferycznych szczyt planowano zdobyć w dniach pomiędzy 29 kwietnia a 6 maja.

Planowane drogi wejścia: czerwona linia to Droga Klasyczna, zielona to Droga Japońska

Po założeniu obozu II (20 kwietnia, news) ratownicy próbowali założyć obóz III. Niestety, nie udało się zrealizować tego celu. 

Oto jak działania górskie ostatnich dni relacjonuje Tomasz Witkowski, uczestnik wyprawy TOPR:

Kolejne dni działalności na Dhaulagiri nie przyniosły korzystnych rozstrzygnięć. W obozie II rozchorował się Edward Lichota i zmuszony był zejść do bazy 27 kwietnia. W tym czasie Ryszard Gajewski i Maciej Pawlikowski udali się do obozu II z zamiarem dojścia do obozu III, który mieli założyć Grzegorz Bargiel i Andrzej Mikler. Następnego dnia zespół z "dwójki" wyszedł w kierunku obozu III poręczując drogę do wysokości 7300m. Na miejsce tzw. dolnej trójki wspinacze dotarli na tyle zmęczeni, że nie byli w stanie założyć obozu i postanowili zejść na odpoczynek do bazy. Następnego dnia Ryszard Gajewski i Maciej Pawlikowski podjęli próbę założenia obozu III. Niestety po dojściu do wysokości 7250m po raz kolejny próba nie powiodła się. Po czterech dniach działalności na górze zeszli do bazy 1 maja.

Z uwagi na prognozy pogody i margines czasu, jaki pozostał nam na działalność górską nie planujemy już kolejnych wyjść i tym samym kończymy wyprawę. 5 maja planujemy likwidację bazy i rozpoczęcie karawany powrotnej. W Kathmandu będziemy 8 maja wieczorem.

Fragment komentarza Romana Mazika, lekarza wyprawy po zakończeniu działalności górskiej:

Niewątpliwy wpływ na przebieg wyprawy miały dramatyczne wydarzenia z 8 kwietnia (news). Działający niezależnie od naszej wyprawy, w zespole z Peterem Hamorem, Piotr Morawski, wpadł do głębokiej szczeliny tuż poniżej obozu I. Towarzyszące mu dwie osoby nie mogły go wydobyć, udało się to po dotarciu naszej grupy do miejsca wypadku (po 3 godzinach). Piotr nie wykazywał już oznak życia, reanimacja była nieskuteczna. Pochowaliśmy Piotra w szczelinie po ustaleniach z rodziną.

Od tej pory w zespole dało się zaobserwować zdecydowany spadek nastroju, osłabienie "ciągu w górę" i tendencje zachowawcze w działalności. Nałożyły się na to trudności w utrzymaniu obozu II, konieczność ciągłego poręczowania pól lodowych, typowe dolegliwości związane z wysokością, dokuczliwy wiatr. Pomimo dobrej pogody zespoły zakończyły działalność nie dochodząc do końca kluczowej grani. Zabrakło koncentracji sił psychicznych i fizycznych do ostatecznego ataku szczytowego, a także rezerwy czasowej.

Perception PR