22 maja 2009

Drugie pełne przejście Via Tel Tehueleche na Fitz Roy

Słoweńcy Urban Azman i Boris Lorencic dokonali drugiego pełnego przejścia rzadko powtarzanej drogi Via del Tehuelche na północnej ścianie Fitz Roy w Patagonii. Drogę wytyczyli w 1986 roku Włosi pod kierownictwem Marco Sterni. Zaporęczowali część ściany, jednak patagońskie wiatry nie pozwoliły im na osiągnięcie wierzchołka, zmuszając do odwrotu ze szczytowej grani zaledwie 100 m poniżej szczytu.

Północna ściana Fitz Roy z wrysowaną linią drogi
"Via del Tehueleche" (fot. arch. Azman/Lorencic)

Przerażająca linia nazwana na cześć rdzennych mieszkańców Patagonii doczekała sie przejścia dopiero dziesięć lat później za sprawą specjalisty od Patagonii Rolando Garibottiego i Douga Byerly'ego, którzy w dwudniowej wspinaczce w stylu alpejskim przeszli całą drogę z wejściem na wierzchołek. Przejście Słoweńców jest zatem dopiero drugim pełnym przejściem tej linii.

Pierwszego dnia wspinaczki Urban i Boris po wejściu w ścianę poruszali sie systemem łatwych, ale zalodzonych rys w kierunku dużej półki znajdującej się w jednej trzeciej wysokości ściany, nazywanej Grand Hotel. Poruszali sie wolno z uwagi na zalodzenie i zaśnieżenie rys. Po dotarciu do wspomnianej półki postanowili godzinę odpocząć przed najtrudniejszym wyciągiem na drodze - 50 metrową rysą off-width. Urban przeszedł ten wyciąg używając do asekuracji wyłącznie Camalota nr 6. Ta długość liny kosztowała ich tyle sił, że kolejne zalodzone wyciągi sprawiały im dużo więcej problemów, niż oczekiwali. Wspinali się po zapadnięciu zmroku aż do 2 w nocy, kiedy wycieńczeni postanowili zatrzymać się, żeby odpocząć do świtu. O spaniu oczywiście nie było mowy. Urban spędził noc w kucki, na małym występie, a Boris wisząc w uprzęży.

Wiszący biwak Borisa (fot. arch. Azman/Lorencic)

O 6 rano drugiego dnia wznowili wspinaczkę. Zmarznięte ręce i nogi oraz zalodzone rysy sprawiły, że na odcinkach trudniejszych niż francuskie 6a musieli posiłkować sie hakówką (A2). W dodatku górna część ściany, która była już w tym momencie operowana przez słońce, zaczęła bombardować lodem. Z uwagi na hakówkę tempo spadło drastycznie.

Na szczęście pogoda wciąż była dobra i po kolejnych 10 godzinach wspinaczki dotarli do terenu, który oferował lepszą asekurację i odpoczynek na wygodniejszych stanowiskach. Przed nimi było jeszcze, jak mniemali, ostatnich pięć trudnych wyciągów. Podobnie jak na niższych wyciągach rysy były tak zalodzone, że asekuracja stawała się praktycznie niemożliwa. Na domiar złego na pierwszym ze wspomnianych wyciągów Boris zaliczył 10 metrowy lot z urwanym flejkiem, który został mu w dłoni. Ostatnie wyciągi robili w ciemnościach. Po ostatnim z nich spodziewali się łatwej czwórkowej grani szczytowej, tymczasem zobaczyli lodową ścianę. Bez sprzętu do lodowej wspinaczki stanęli przed nie lada problemem. Próbując znaleźć jakieś obejście, natknęli się na szczęście na komin, którym wydostali się na łatwiejszy podwierzchołkowy teren.

Wspinanie na Via del Tehueleche (fot. arch. Azman/Lorencic)

Szczyt osiągnęli o 3 w nocy po 34 wyciągach wspinaczki. Po ośmiu godzinach zjazdów i zostawionej zaklinowanej linie ostatecznie stanęli na lodowcu.

Po odpoczynku w El Chalten Słoweńcom udało się jeszcze, wykorzystując okno pogodowe, przejść drogę Fonrouge - Comesana na Aguja Guillaumet. 

W swojej relacji z Patagonii Boris Lorencic poruszył jeszcze jedną ważną kwestię. Otóż podczas ich pobytu w El Chalten, na Torre de la Media Luna, uległ wypadkowi kolumbijski alpinista. W tym czasie w El Chalten znajdowało się około 100 alpinistów, z których na apel o pomoc w ekspedycji ratunkowej odpowiedziało tylko około dziesięciu. Lorencic w swojej relacji zdecydowanie potępił tego typu zachowanie i brak reakcji zauważając, że w górach, gdzie służby ratownicze nie istnieją bądź są słabo rozwinięte, w przypadku wypadku jesteśmy zdani wyłącznie na współtowarzyszy i innych wspinaczy.

Wilan

Źródła: planetmountain

Via del Tehuelche 1300m, 6b+/A2
Fitz Roy, 3375m, Północna ściana
Pierwsze wejście: Carlo Barbolini, Massimo Bonsi, Mauro Petronio, Angelo Pozzi, Mauro Rontini, Marco Sterni, 1986
Przejście Słoweńców: 12-13/01/2009, 44 godziny

Fonrouge-Comesana 600m, 5+/A1
Aguja Guillaumet, 2579 m, północno-zachodnia grań
Przejście Słoweńców: 31.01.2009, 4 godziny